ნაშრომში განხილულია ჰარტმანის შრეობრივი ონტოლოგია და ჰაიდეგერის ეგზისტენციალურ-ონტოლოგიური თეორია, რომლებიც გვიჩვენებენ ფინალობის ერთმანეთისაგან პრინციპულად განსხვავებულ გაგებას. თუ პირველი თეორია ცნობს მიზნობრივს, არსებითად მხოლოდ როგორც ცნობიერების თეზისს, მეორე თეორია ავითარებს მიზნობრიობის ორგანზომილებიან, ონტო-დიალქეტიკურ ცნებას, ანუ ცნებას თეტური და არათეტური მიზნობრიობის ერთობლიობისა. წიგნი დააინტერესებს სეპციალისტ-ფილოსოფოსებს, აგრეთვე ფილოსოფიის საკითხებით დაინტერესბეულს პირთ.