ზურაბ ცხონდია

კურთხეულ იყოს ადამიანის მაძიებელი გონება, მისი მარად დაუოკებელი ჟინი შეუცნობელში შეღწევისა. ვინ იცის, სად გადის, ჩვეულებრივი გონებისთვის მოუხელთებელ რომელ მერიდიანზე ადამიანის მოდგმის შესაძლებლობათა ზღვარი…” – ზურაბ ცხონდია.