მწერლის მწარე ირონიით შეფერილი სიტყვები გაისმის როგორც საზოგადოებრივი ბრალდება, როგორც დაუდუმარი, დაუძინარი ხმა და მზერა
სიმართლისა, რომლის ღაღადმაც უნდა გაანათოს დაბნელებული თვალსაწიერი, უნდა გაალღვოს გულცივობის მყარი ჯავშანი და მოგვცეს ძალა სიმართლისათვის, ზნეობრიობისათვის, პატიოსანი ცხოვრებისათვის ბრძოლისა. უნდა მოგვცეს ძალა, რათა ჩვენი სულიდან და სხეულიდან ამოვიკვეთოთ ყველაფერი, რაც ხელს გვიშლის ადამიანურ არსებობაში, უნდა შევიძლოთ ეს, რადგან, როგორც რომანის ეპიგრაფი გვაუწყებს: „სადა ნაყოფიერებაი ბოროტთაი, მუნ უნაუოფობაი კეთილთაი ” …·

თედო ბექიშვილი ·