სპორტი

„თუ გსურს, რომ საუკეთესო იყო, სხვებზე მეტი უნდა იშრომო“, — ასეთია ლიონელ მესის საფეხბურთო ფილოსოფია.

თუ ბუნებამ ნიჭიც დაგამადლა, გაგიმართლა და დაიბადე არგენტინაში, მოხვდი „ბარსელონას“ საფეხბურთო აკადე მიაში,შეგიძლია მესიდ იქცე.

დიახ, დღეს სიტყვა „მესი“ მხოლოდ გვარი არ არის — საუკეთესოობის ეპითეტია, რომელსაც როსარიოელმა მორცხვმა ბიჭმა თავისი ხანგრძლივი კარიერის განმავლო ბაში მიაღწია.

როგორ მიაღწია? — ამ კითხვაზე პასუხს წიგნის გაცნობისას მიიღებთ, რომელიც ეკუთვნის ლუსიანო ვერნიკეს, არგენტინელ მწერალს, ლიონელ მესის ბიოგრაფიას ბევრ სხვა ავტორზე უკეთ რომ იცნობს, არგენტინისა და ლეოს გულშემატკივრებისთვისაც კი უამრავ უცნობ და საინტერესო ამბავს გვიამბობს.

ფეხბურთი მილიონების საყვარელი თამაშია. ის ოცნებების ახდენის საუკეთესო საშუალებაცაა. სპორტის ნომერ პირველი სახეობის მეშვეობით ბევრი ადამიანის ცხოვრებაში გვირაბის ბოლოს შუქი გამოჩენილა. ასე მოხდა ჩვენი გმირის შემთხვევაშიც. სწორედ ფეხბურთმა აქცია მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ, პოპულარულ, წარმატებულ და მდიდარ ადამიანად უბრალო მადეირელი ბიჭი, რომელიც, შესაძლოა საერთოდ არ დაბადებულიყო.

კრიშტიანო რონალდო შექმნა ფეხბურთმა და ამიტომაცაა, პორტუგალიელ სუპერვარსკვლავს ასე უზომოდ, რომ უყვარს მისი უდიდებულესობა. ცხადია, იდეალური ადამიანი არ არსებობს, თუმცა ახალთაობისათვის, ხვალ და ზეგ დიდი ფეხბურთელობა რომ სურს, რონალდო იდეალურთან მიახლოებული მაგალითია.

უმამოდ, სიღარიბეში, საეჭვო რეპუტაციის თანატოლების გარემოცვაში გაზრდილმა ბიჭუნამ ტალანტის, თავდადებული შრომის, კალათბურთისადმი უსაზღვრო სიყვარულის, საქმისადმი პროფესიონალური მიდგომის წყალობით მთელ სპორტულ სამყაროში უდიდესი ავტორიტეტი მოიპოვა, მილიონობით მოზარდის საყვარელ და მისაბაძ ადამიანად იქცა.

ლებრონ ჯეიმსი 40 წლის ასაკშიც ბავშვური მოტივაციითა და ჟინით გადის სათამაშოდ და ნებისმიერ მეტოქესთან დაპირისპირებისას თვალები კვლავინდებურად მიამიტი ბავშვივით უბრწყინავს.

ცხოვრებისეულ-საკალათბურთო კრედო ყველაზე ზუსტად „კალათბურთის მეფის“ ამ გამონათქვამიდან მოჩანს: „ვცდილობ სამაგალითო ადამიანი ვიყო, შვილებს კეთილი საქციელის და საქმისკენ ვუბიძგო. როდესაც, შესაძლებლობის ზღვარს მიაღწევ, ახალი ამოცანის გადაჭრა უნდა სცადო. კალათბურთი ჰორიზონტივითაა – მას ვერ მისწვდები, მაგრამ მუდმივად მისკენ უნდა იმოძრაო. იოცნებე, თითქოს მუდმივად იცოცხლებ, იცხოვრე ისე, თითქოს ცხოვრების ბოლო დღეს ატარებ“.