მხატვრული ლიტერატურა

თანამედროვე ქართული პროზაული ნაწარმოები „დაღთა მემკვიდრე“ ჟანრობრივად სცილდება ტრადიციული ნარატივის ჩარჩოებს და გვევლინება, როგორც კრიმინალური დრამის, ფსიქოლოგიური რეალიზმისა და მითოსურ-ალეგორიული რომანის სინთეზი. ტექსტი გამოირჩევა რთული სტრუქტურული არქიტექტონიკით, მრავალშრიანი პერსონაჟთა სისტემითა და ეგზისტენციალური ფილოსოფიით. წინამდებარე რეცენზია მიზნად ისახავს ნაწარმოების მხატვრულ-ესთეტიკური, სტრუქტურული, ფსიქოლოგიური და მეტრული მახასიათებლების ანალიზს, რათა წარმოაჩინოს ტექსტის ღრმა შინაარსობრივი პლასტები.

ავტორი ფსევდონიმის ქვეშ – მარტოხელა, მკითხველმა უკვე კარგად გაიცნო წინა ორი რომანის – „კატა, რომელიც ქალს უსმენდა“ და „დანიელის“ მეშვეობით, რომლებიც განსხვავებული შინაარსისა და ლიტერატურული ხერხების შემცველი ნაწარმოებებია, ხოლო ამ წიგნით იგი კიდევ სხვა განზომილებაში გადავიდა. დღევანდელ მწერლობაში რელიგია, ჯერ კიდევ, ტაბუდადებული თემაა და იშვიათად თუ შევხვდებით რომელიმე ავტორის შემოქმედებაში, რასაც მარტოხელამ ერთხელ უკვე შებედა და საკმაოდ თამამი რომანიც შემოგვთავაზა „დანიელის“ სახით, თუმცა ახლა მან ქრისტიანული რელიგიის პირველწყაროზე გადაინაცვლა და ქრისტეს ჯვარცმის შესახებ გვთავაზობს ნაწარმოებს, მაგრამ არათუ ადამიანის, არამედ ისეთ შემსწრეთა თვალით, რომლებისთვისაც ისტორიას დიდი მნიშვნელობა არ მიუნიჭებია, თუმცა ფაქტია, რომ ისინი ამ ამბის აქტიური თუ პასიური მონაწილენი იყვნენ და მოვლენებს თავიანთი ვიწრო აღქმით აკვირდებოდნენ.

ეს სერია მრავალფეროვან, მდიდარ, ნოვატორულ ქართულ მწერალობას აერთიანებს. აქ შეხვდებით ავტორებს, რომლებიც დამსახურებულად იკავებენ ადგილს ყველა წიგნის თაროზე, და იმ მწერლებსაც, რომლებმაც შესანიშნავი ლიტერატურა შექმნეს, მაგრამ უსამართლოდ ჩაიკარგნენ დიდძალ თარგმანებსა თუ სხვადასხვა დროის აქტუალურ მიმდინარეობებში. ეს სერია მშობლიურ, ძვირფას, ძლიერ და შეუდარებელ ლიტერატურას შეკრებს და მკითხველსაც მის გარშემო გააერთიანებს..

კობო აბეს რომანი „კიდობანი საკურა“ – ეს არის სიურრეალისტური, გროტესკული ანტიუტოპია პარანოიაზე, მარტოობასა და მოსალოდნელი აპოკალიფსისგან თავის დაღწევის მცდელობაზე. მკითხველები ხშირად ახასიათებენ მას, როგორც „ატმოსფერულ“, კოშმარულ სიზმარს, სავსეს სიმბოლოებით, მდორე სიუჟეტით და პერსონაჟის შინაგან სამყაროში ღრმად წვდომით.
მწერალი გვაოცებს თავისი ბედოვლათი გმირით, რომლის ბავშვობა ია-ვარდით არ ყოფილა მოფენილი. ის მუდმივად არის სიტუაციაში, როცა აუცილებელია არჩევანის გაკეთება და ყოველი ასეთი სიტუაცია მკითხველს ღრმად დააფიქრებს. წმინდა წყლის ფილოსოფიური მსჯელობა არც ისე ბევრია, რაც მკითხველს წიგნზე არ ჩააძინებს. რომანის კითხვის პროცესშიც და მისი დამთავრების შემდეგაც გრჩება ერთგვარი სევდა – პირველ რიგში, ეს არის სიბრალული მთავარი გმირის მიმართ და გამოუვალი მდგომარეობის განცდა.